Αποτελούν οι συγκοινωνιακές δυσχέρειες ανυπαίτιο κώλυμα ώστε να οφείλεται το ημερομίσθιο;
Η αποχή του μισθωτού από την εργασία του ή η καθυστέρηση προσελεύσεώς του λόγω της απεργίας των λεωφορείων και λοιπών μέσων μαζικής μεταφοράς, δεν μπορεί να θεωρηθή ως σπουδαίος λόγος (ανυπαίτιο κώλυμα) για το οποίο οφείλεται ημερομίσθιο, παρά μόνον εφ’ όσον
στη συγκεκριμένη περίπτωση εμφανίζεται ως απολύτως δικαιολογημένη κατά την καλή πίστη και συναλλακτικά ήθη, όπως π.χ. συμβαίνει όταν η απεργία των λεωφορείων κ.λπ. συνέπεσε με απεργία των ταξί και έτσι κατέστησε, τουλάχιστον για όσους μισθωτούς δεν διαθέτουν ιδιόκτητο μέσον μεταφοράς, αντικειμενικώς αδύνατη την μετάβαση στην εργασία.
Δεν μπορεί, βεβαιώς, να θεωρηθή ούτε ως αδικαιολόγητη απουσία, εφ’ όσον η δυσχέρεια του μισθωτού γνωστοποιήθηκε εγκαίρως στον εργοδότη.
(Περισσότερα βλέπετε στο ΔΕΝ 2011 σελ. 1303, 2017 σελ. 137 και 2014, τεύχος 1653 σελ. 1105 επ.)
